Narodowe Centrum Badań i Rozwoju

Aktualności

Artykuł Finansowanie centrów transferu technologii z dotacji na utrzymanie potencjału badawczego

Finansowanie centrów transferu technologii z dotacji na utrzymanie potencjału badawczego

Od wejścia w życie przepisów ustawy z 4 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw określających warunki prowadzenia działalności innowacyjnej (Dz. U z 2016 r., poz. 1933 – dalej mała ustawa o innowacyjności) wprowadzającej szereg zmian minęło już sporo czasu, ale obserwacje z praktyki oraz pytania od czytelników wskazują, że wciąż interpretacja jej niektórych zapisów sprawia problemy w praktyce. Jednym z takich przykładów jest zawarta w małej ustawie o innowacyjności nowelizacja ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 2045, ze zmianami – dalej  ustawa o finansowaniu nauki) – art. 18 dotyczący finansowania działalności statutowej jednostek naukowych, a zwłaszcza dodany ust. 1a i ust. 1b. Od 31 grudnia 2016 roku, czyli praktycznie od 2017 roku jednostki naukowe obowiązkowo muszą przeznaczać nie mniej niż 2% środków finansowych przyznanych na utrzymanie potencjału badawczego na działania związane z komercjalizacją. Zakres i możliwe kategorie kosztów tych działań opisywaliśmy już w artykule pod adresem:

http://bridge.gov.pl/aktualnosc/pokaz/przykladowy-katalog-kosztow-zwiazanych-z-komercjalizacja-przeznaczenie-ustawowej-czesci-srodkow-przyznawanych-na-utrzymanie-potencjalu-badawczego/

Warto raz jeszcze przypomnieć uzasadnienie tych zmian. W uzasadnieniu do samej małej ustawy o innowacyjności wyraźnie zaznaczono, że główną intencją ustawodawcy było ustabilizowanie finansowania działań związanych z komercjalizacją wyników badań naukowych i prac rozwojowych. Dotyczyło to zarówno dużych jednostek naukowych (zwłaszcza uczelni), w których funkcjonują centra transferu technologii - dalej CTT (zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 roku - Dz.U. 2005 nr 164 poz. 1365 z późn. zmianami, dalej ustawa PoSW - odpowiedzialnymi za komercjalizację bezpośrednią), jak i jednostek naukowych, w których tych centrów nie powołano. Należy podkreślić, że szczególną rangę nadał w tym zakresie ustawodawca uczelniom. Ustęp 1b w art. 18 ustawy o finansowaniu nauki w jej obecnym brzmieniu wyraźnie wskazuje, że podstawowa jednostka uczelni, w której powołano takie centrum finansuje działania tego centrum w zakresie komercjalizacji. Oznacza to, iż ta część dotacji, w przypadku takiej uczelni powinna finansować działania centrum transferu technologii, a nie działania prowadzone niezależnie od tego centrum, nawet jeżeli dotyczą one komercjalizacji. Uczelnie, które powołały centrum transferu technologii powinny zatem przyjąć takie rozwiązania, które są zgodne z zapisem ustawowym. Nieco inna sytuacja jest w przypadku innych niż uczelnie jednostek naukowych. Nawet jeżeli tego typu jednostka powołała centrum transferu technologii, sekcje lub pełnomocnika ds. komercjalizacji, działania tej wyspecjalizowanej komórki mogą być pokryte ze środków przeznaczonych na komercjalizację wyników badań (oczywiście, jeżeli są zgodne z ustawą o finansowaniu nauki), ale można również wyobrazić sobie sytuację, że obowiązkowa część dotacji na komercjalizację w ramach środków przyznanych na utrzymanie potencjału badawczego może być wydatkowana na cele związane z komercjalizacją bezpośrednio przez beneficjentów takiej dotacji bez udziału takiego CTT. Rozliczanie tego typu kosztów wymaga jednak przyjęcia rozwiązań technicznych pozwalających na odpowiednie i przede wszystkim zgodne z ustawą o finansowaniu nauki ich uzasadnienie. Dobrym przykładem może być tutaj zatrudnienie rzecznika patentowego, którego zakres prac dotyczyć będzie np. badania czystości lub zdolności patentowej wynalazków opracowanych w danej jednostce naukowej.

Na uczelni, która utworzyła centrum transferu technologii (zgodnie z art. 86 ustawy PoSW) wydział (lub inna podstawowa jednostka organizacyjna uczelni), który otrzymał dotację na utrzymanie potencjału badawczego powinien finansować zadania związane z komercjalizacją realizowane przez tego rzecznika patentowego w ramach struktury CTT. Natomiast np. w instytucie PAN, który zatrudnia takiego rzecznika patentowego (lub zleca te działania kancelarii), koszty działań związanych z komercjalizacją mogą być rozliczone niezależnie od CTT lub innej powołanej w tym celu jednostki.

Jak już wspomniano we wcześniej opracowanym artykule (link powyżej) katalog kosztów związanych za rozliczenie tej części dotacji powinien być dokładnie opisany i udokumentowany, zgodnie z wytycznymi ustawy o finansowaniu nauki. Wspomniany przepis art. 18 ust. 1a i b odnosi się bowiem do ust. 1 lit h, który definiuje działania związane z komercjalizacją wyników badań naukowych i prac rozwojowych jako działania polegające na analizie potrzeb rynku, stanu techniki, możliwości ochrony patentowej efektów tej działalności oraz opracowaniu projektów komercjalizacji. Zbliża się koniec roku i warto również zaznaczyć, że przeznaczenie 2% środków finansowych przyznanych na utrzymanie potencjału badawczego jest obowiązkiem każdego beneficjenta dotacji. Brak wypełnienia tego obowiązku lub nieprawidłowe rozliczenie wydatków z nim związanych może skutkować wydatkowaniem dotacji niezgodnie z przeznaczeniem i narazić osoby decyzyjne na odpowiedzialność związaną z dyscypliną finansów publicznych.

Niniejsze opracowanie ma jedynie charakter informacyjny i niewiążący - nie stanowi ono porady, opinii ani wyjaśnienia z zakresu doradztwa prawnego czy biznesowego. Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji lub działań, konieczna jest każdorazowa indywidualna analiza stanu faktycznego i niezbędna analiza wszystkich uwarunkowań. Autorzy nie ponoszą jakiejkolwiek odpowiedzialności za działania podmiotów podjęte na podstawie niniejszego opracowania.

Dorota Krzewińska – Partner Zarządzający CoWinners Sp. z o.o., specjalizuje się w analizach potencjału rynkowego dóbr intelektualnych oraz analizie uwarunkowań niezbędnych do przygotowywania wycen nowych technologii, przygotowuje również scenariusze i strategie komercjalizacji, posiada doświadczenie regionalnego brokera technologicznego oraz koordynatora projektów wspierających instytucje otoczenia biznesu.

Zbigniew Krzewiński – doktor nauk ekonomicznych, główny konsultant firmy CoWinners Sp. z o.o., ekspert Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, doradca w szeregu projektach z zakresu komercjalizacji i wdrożeń nowych technologii, specjalista w zakresie projektowania regulacji i rozwiązań związanych z zarządzaniem własnością intelektualną na uczelniach.

CoWinners Sp. z o.o. specjalistyczna firma doradcza zajmująca się konsultingiem komercjalizacji wyników badań oraz procedur i procesów z tym związanych.

Przeczytaj również

Tagi:

Treść jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.
 
 
 
Nie posiadasz jeszcze konta?
Kliknij tu, aby się zarejestrować
 
Nie pamiętasz hasła?
Kliknij, aby ustanowić nowe hasło

Ważne wydarzenia i terminy

 

Aktualności

Zmiany mogące mieć wpływ na praktykę komercjalizacji B+R w 2018 roku

Warte odnotowania zmiany mogące mieć wpływ na praktykę komercjalizacji przyniesie ustawa o jawności, której projekt podlega w tej...

więcej
Zarządzanie bazą technologii przygotowanych do komercjalizacji w jednostkach naukowych

Państwowe jednostki badawcze coraz częściej prezentują wyniki swoich prac w formie zwartego katalogu technologii, często...

więcej

Publikacje dla praktyków

thumbImage
Polityka rachunkowości w ramach komercjalizacji B+R
Egzemplarz bezpłatny