Narodowe Centrum Badań i Rozwoju

Plik Umowa wniesienia aportu (w postaci know-how) do spółki z o.o. z klauzulą poufności

Umowa wniesienia aportu (w postaci know-how) do spółki z o.o. z klauzulą poufności

[1] Zawarcie umowy wniesienia aportu (np. w postaci know-how) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za jej udziały jest wskazane, w sytuacji gdy udziały są obejmowane przez dotychczasowego lub nowego wspólnika w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym istniejącej spółki kapitałowej. Umowa taka powinna zostać zawarta z uwagi na istniejące w doktrynie i orzecznictwie wątpliwości co do skuteczności nabycia przez spółkę aportu w zamian za udziały na podstawie samej uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego. Wątpliwości te są bowiem szczególnie duże w przypadku podwyższania kapitału zakładowego spółki na podstawie dotychczasowych postanowień umowy spółki, bez dokonywania zmiany tej umowy. Elementem takiej umowy może być zobowiązanie jednej lub obu stron do zachowania w poufności przekazanych informacji lub materiałów w postaci know-how.

[2] W każdej umowie należy wskazać miejsce jej zawarcia, poprzez podanie nazwy miejscowości, oraz datę zawarcia umowy. Miejsce zawarcia umowy może mieć znaczenie przy ocenie, który sąd ma rozpoznać sprawę w razie zaistnienia sporu na tle wykonania umowy, szczególnie jeżeli w umowie strony nie umówiły się co do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Data z kolei może mieć znaczenie przy ocenie, które przepisy prawa mają zastosowanie do zawartej umowy.

[3] W każdej umowie należy zadbać o wyczerpujące, niebudzące wątpliwości, oznaczenie jej stron. Ta część umowy nazywana jest komparycją. Minimalny zakres informacji na temat stron to firma lub inna nazwa (ewentualnie imię i nazwisko w przypadku osoby fizycznej), siedziba, adres (adres zamieszkania w przypadku osoby fizycznej), rejestr, do którego podmiot jest wpisany, oraz dane organu prowadzącego rejestr, numer wpisu (jeżeli jest nadany), numer NIP, numer REGON. W przypadku spółek kapitałowych komparycja powinna zawierać również informację na temat wysokości kapitału zakładowego, w przypadku zaś spółki akcyjnej – dodatkowo informację o wysokości wpłaconego kapitału zakładowego. Powyżej zaproponowano również komparycję mogącą mieć zastosowanie, w przypadku gdy stroną umowy jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, która wnosi do istniejącej spółki aport w postaci przysługujących jej know-how.

[4] W świetle przepisów, które obowiązują od 1 października 2014 r. (art. 86d–86i ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym), to uczelni publicznej przysługują prawa do wyników badań naukowych oraz prac rozwojowych, w tym do know-how związanych z tymi wynikami lub pracami, stworzonych przez naukowca w ramach wykonywania obowiązków ze stosunku pracy w uczelni publicznej. Jeżeli uczelnia publiczna podejmie decyzję o niekomercjalizowaniu rozwiązania lub nie zajmie stanowiska w tym względzie w terminie 3 miesięcy od dnia zgłoszenia jej informacji o dokonaniu nowego rozwiązania w ramach wykonywania przez naukowca obowiązków ze stosunku pracy, wówczas prawa te mogą przejść na naukowca będącego twórcą rozwiązania na skutek zawarcia w formie pisemnej umowy o przeniesienie praw do wyników badań naukowych lub prac rozwojowych. Dlatego też przed zawarciem przez naukowca umowy mającej za przedmiot know-how opracowane w związku z zatrudnieniem uczelni publicznej, niezbędne jest uregulowanie wzajemnych stosunków prawnych pomiędzy tym naukowcem a macierzystą uczelnią publiczną.

[5] Przedmiotem umów mających na celu know-how jest udostępnienie drugiej stronie wiedzy, znajdującej się w posiadaniu strony udostępniającej, która jest przez udostępniającego objęta stanem tajemnicy. Przedmiotem tej umowy mogą być zarówno rozwiązania lub wiedza, co do których istnieje możliwość ubiegania się o udzielenie praw wyłącznych, jednak w stosunku do których uprawniony rezygnuje czasowo lub definitywnie z ubiegania się o ochronę, jak również rozwiązania czy wiedza, które z różnych względów nie mogą stać się przedmiotem praw wyłącznych, np. patentu. Zasadniczo przez know-how mogące być przedmiotem umowy należy rozumieć poufne i mające istotną wartość gospodarczą informacje odnoszące się do działalności produkcyjnej lub usługowej, prowadzonej przez dane przedsiębiorstwo lub odnoszące się do struktury przedsiębiorstwa, sposobu zarządzania nim czy stosowanych procesów technologicznych lub organizacyjnych. W ramach legalnego udostępnienia wiedzy objętej stanem tajemnicy są zawierane umowy, których celem jest przeniesienie know-how na nabywcę lub udzielenie upoważnienia do korzystania z know-how; umowy te swoim kształtem są zbliżone do umów licencyjnych. Zawarcie takiej umowy jest w zasadzie jedynym legalnym sposobem pozyskania know-how, ponieważ pozyskanie know-how z innych źródeł będzie w zasadzie równoznaczne z dopuszczeniem się czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r. Nr 53, poz. 1503 ze zm.).

[6] Z punktu widzenia udostępniającego know-how istotne jest, żeby w umowie zamieścić oświadczenia dotyczące posiadania przez nabywcę wiedzy co do know-how oraz jego dokładnego opisu. Pozwala to zminimalizować możliwość wystąpienia ewentualnych roszczeń ze strony nabywcy, dotyczących ewentualnych wad know-how. Szczegółowe informacje techniczne lub technologiczne mogą być włączone do umowy w formie załącznika.

[7] Najważniejszym skutkiem umowy o wniesienie know-how w postaci aportu do spółki z o.o. jest przejście własności do know-how na spółkę w zamian za udziały w kapitale zakładowym Spółki. Dlatego też umowa, zawierana już po podjęciu przez uprawnione organy spółki uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki, powinna dokładnie określać świadczenie wzajemne przysługujące wspólnikowi, tj. ilość obejmowanych udziałów, wartość nominalną obejmowanych udziałów oraz łączną wartość nabywanych udziałów.

[8] Przeniesienie praw do know-how ma skutek definitywny i wiąże się z definitywną utratą prawa do korzystania przez dotychczasowego posiadacza z przekazywanego know-how. Dlatego też w umowie mającej na celu przeniesienie praw do know-how strony mogą postanowić o przyznaniu dotychczasowemu posiadaczowi prawa do dalszego korzystania z know-how na zasadzie zbliżonej do umowy licencyjnej.

[9] Umowa może zawierać dodatkowe postanowienia, nakładające na strony dodatkowe obowiązki, których nałożenie może być niezbędne dla zrozumienia istoty i prawidłowego wdrożenia know-how w przedsiębiorstwie nabywcy. Ich celem może być zatem m.in. wspieranie realizacji celu głównego umowy, np. poprzez nałożenie na przekazującego know-how obowiązku przeszkolenia nabywcy lub jego pracowników na temat możliwych sposobów wykorzystania know-how.

[10] W każdej umowie mającej za przedmiot know-how należy uregulować jak najbardziej szczegółowo wzajemne zobowiązania stron dotyczące poufności zarówno samej umowy, jak i przekazanego know-how. Know-how zachowuje swoją wartość gospodarczą dopóty, dopóki jest ono objęte tajemnicą oraz jest dostępne jedynie dla ograniczonej liczby podmiotów, zobowiązanych do jego zachowania w poufności. W przypadku zaniedbania tej kwestii może dojść do ujawnienia know-how oraz do utraty przez nie statusu tajemnicy przedsiębiorstwa, co może spowodować częściową lub całkowitą utratę jego wartości.

Najczęściej mamy do czynienia z sytuacją, w której know-how jest oddawane drugiej stronie umowy do czasowego korzystania na podstawie umowy cywilnoprawnej, zbliżonej swoją treścią do umowy licencyjnej. W takim przypadku obowiązek zachowania poufności będzie spoczywał co do zasady na biorącym know-how do używania. W razie sprzedaży know-how lub rozporządzenia nim na podstawie innej umowy (np. na podstawie umowy o wniesienie know-how do spółki w charakterze aportu), obowiązek ten będzie spoczywał co do zasady na zbywcy, który pozbywa się prawa stanowiącego jego tajemnicę. Nie można jednak wykluczyć, że obowiązek ten będzie spoczywał na obu stronach umowy, co może mieć miejsce w sytuacji udzielenia zbywcy przez nabywcę prawa do korzystania ze zbywanego know-how (tak jak w przykładowej umowie). W takiej sytuacji zachowanie know-how w tajemnicy leży bowiem w interesie obu stron umowy.

[11] Strony powinny w umowie przewidzieć wyjątki od obowiązku zachowania poufności, szczególnie jeżeli ujawnienie know-how w określonym zakresie jest niezbędne do prawidłowej gospodarczej jego eksploatacji.

[12] W umowie mającej za przedmiot know-how strony powinny określić, czy przekazujący know-how gwarantuje uzyskanie określonych parametrów lub skutków związanych z korzystaniem z know-how. Jeżeli brak jest po stronie udostępniającej woli udzielenia takiej gwarancji, wówczas wskazane jest wyraźne określenie w umowie, że przekazujący know-how takiej gwarancji nie udziela.

Źródło:: www.bsskancelaria.pl

Pliki do pobrania

Przeczytaj również

Tagi:

Treść jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.
 
 
 
Nie posiadasz jeszcze konta?
Kliknij tu, aby się zarejestrować
 
Nie pamiętasz hasła?
Kliknij, aby ustanowić nowe hasło

Ważne wydarzenia i terminy

 

Aktualności

Obrót krwią - nowe regulacje

Tworzenie rekombinowanych leków, analogicznych do tych pozyskiwanych z krwi ludzkiej, jest ciekawym kierunkiem rozwoju i...

więcej
Baza funduszy Venture Capital

Uruchomiliśmy internetowe narzędzie do monitorowania rynku inwestycji wysokiego ryzyka w projekty technologiczne.

więcej

Publikacje dla praktyków

thumbImage
Polityka rachunkowości w ramach komercjalizacji B+R
Egzemplarz bezpłatny