Narodowe Centrum Badań i Rozwoju

Aktualności

Artykuł Zniesienie współautorstwa wynalazku bywa trudne

Zniesienie współautorstwa wynalazku bywa trudne

Coraz rzadziej wynalazek ma jednego twórcę. Nad skomplikowanymi i zaawansowanymi rozwiązaniami głowią się zespoły badawcze lub grupy projektowe. Jak określić prawa do wynalazku, który ma wielu ojców?

Prawa twórcy i współtwórców ujęte są w art. 8 Ustawy Prawo własności przemysłowej (pwp). Twórcom wynalazku przysługują zarówno niemajątkowe prawa do wynalazku (takie jak wymienianie twórcy w opisach, rejestrach i innych dokumentach - art. 8 ust.1 pkt 3 pwp) jak i prawa majątkowe do wynalazku (do uzyskania patentu, otrzymania wynagrodzenia - art. 8 ust.1 pkt 1) i 2) pwp). W pewnych sytuacjach prawo do uzyskania patentu na wynalazek może przynależeć również do pracodawcy albo zamawiającego (Art. 11 pwp).

Co do zasady twórcy sami powinni ustalić kto i w jakiej części ma prawa do wynalazku. Przyznanie patentu na rozwiązanie w założeniu zabezpiecza interesy twórców rozwiązania pozwalając im m. in. czerpać z niego korzyści. W przypadku, gdy nad rozwiązaniem będącym przedmiotem zgłoszenia patentowego pracuje większy zespół badawczy, do współtwórców wynalazku powinny zaliczać się jedynie osoby mające rzeczywisty wkład twórczy w jego przygotowanie. Suma wkładów twórczych poszczególnych twórców sumuje się do 100%.

W wielu przypadkach, w wyniku prac badawczo-rozwojowych prowadzonych w przedsiębiorstwie albo realizowanych na podstawie odrębnych umów z przedsiębiorcą (zamawiającym) powstają innowacyjne rozwiązania, które są przedmiotem zgłoszeń patentowych. Wówczas,  o ile nie zostanie ustalone inaczej, prawa materialne do wynalazku ustawowo przysługują pracodawcy lub zamawiającemu. Tym niemniej należy pamiętać, że prawa niematerialne, takie jak wymienianie twórcy w opisach, rejestrach, innych dokumentach oraz publikacjach są niezbywalne.

W sytuacji, gdy któryś ze współtwórców wynalazku zdecyduje się z niego korzystać, to ma obowiązek podzielić korzyści wynikające ze stosowania wynalazku pomiędzy wszystkich współtwórców, o ile oczywiście twórcy nie umówią się w inny sposób.

Podział korzyści płynących z tytułu udzielenia licencji, odsprzedaży prawa do wynalazku, uzyskania patentu/prawa z patentu, czy korzystania z wynalazku uwzględnia stopień wkładu twórczego każdego z wynalazców. To oznacza, że każdy ze współtwórców wynalazku otrzyma wynagrodzenie adekwatne do stopnia wkładu twórczego nad opracowaniem wynalazku. Dla uniknięcia w przyszłości sporów sądowych na tle podziału korzyści wynikających ze stosowania wynalazku dobrze jest wprowadzać regulaminy albo zawierać umowy, które w jasny i precyzyjny sposób określają prawa majątkowe twórców. Dochodzenie praw twórcy do wynalazku oraz wszelkie zmiany tj. zniesienie współautorstwa wynalazku możliwe jest jedynie na drodze sądowej.

Iwona Płodzich-Hennig, Karolina Tołwińska

www.jwp.pl

Tagi:

Treść jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.
 
 
 
Nie posiadasz jeszcze konta?
Kliknij tu, aby się zarejestrować
 
Nie pamiętasz hasła?
Kliknij, aby ustanowić nowe hasło

Ważne wydarzenia i terminy